Arnþór Snær » Blogg

Best í heimi

Addi — Wed, 25 May 2011 13:08:43 +0000

Christmas Spiral – mynd eftir Don Gato
Ég er Íslendingur. Ég fæddist árið 1977 í Reykjavík, en Reykjavík var þá bara lítil og hallærisleg borg með innbyggða 4-8 mánaða seinkun á tísku og menningu frá útlandinu. Bjórinn var bannaður, yfirvaraskegg voru ekki fyndin og kitch og stjórnmálamenn voru gæddir hlýju og föðurlegu yfirlæti sem var löngu byrjað að fara úr tísku.

Þegar ég var 7 ára komst ég að því að hugmyndir mínar um okkur Íslendinga voru rangar. Ég hélt að við værum fámenn þjóð sjómanna út í hafsauga sem umheiminum væri að mestu leyti sama um. Hins vegar kom í ljós að við vorum sterkust í heimi. Reiknigeta mín var ekki mikil á þessum tíma en þegar ég frétti að Íslendingurinn Jón Páll hefði unnið í keppninni Sterkasti Maður Heims, þá virtist eftirfarandi augljóst: Ef fámenn þjóð vinnur aðrar mun fjölmennari þjóðir í styrkleikakeppni þá hlýtur fámenna þjóðin að vera mun sterkari en sú fjölmenna. Formúlan undirliggjandi þessari hundalógík er: Fólksfjöldi x Meðalstyrkur = Velgegni í styrkleikakeppni.

Ári síðar vinnur Hólmfríður Karlsdóttir í keppninni Fallegasta Kona Heims eins og hún var markaðssett í hugarfylgsnum 8 ára drengs. Ómeðvitað hugsaði ég “nei heyrðu, ég hef séð svona reikningsdæmi áður” og útkoman var augljós. Ekki nóg með að við séum mun sterkari en aðrar þjóðir heldur erum við mun fallegri líka. Það var næstum því til óþurftar þegar Linda Pétursdóttir sigraði í útlitskeppninni 4 árum síðar.

Árið 1986, þegar okkur var svo boðið að taka þátt í Söngvakeppni sjónvarpsstöðvanna eða Besta Tónlist Heims eins og hún hét í kollinum á mér, virtist heimurinn vera að segja að á Íslandi byggi slíkt yfirburðafólk að það væri hreinlega orðið eftirsóknarvert að tapa fyrir okkur.

Þegar ópusinn Gleðibankinn sigraði ekki, leiddi það til “hruns hugarfars” og varð nauðsynleg leiðrétting á hugmyndum ungs drengs um sig, þjóðina og heiminn.

Átak eða tilraun?

Addi — Thu, 17 Mar 2011 22:42:45 +0000

Make different in your life – mynd eftir Stef Ming
Það er vinsæl viska að heilsuátök séu ekki mikils virði þegar allt kemur til alls. Þessi viska segir að árangurinn sem náist í átakinu sé fljótur að hverfa því einstaklingurinn “hætti” heilbrigðu lifnaðarháttunum. Nánar tiltekið, það er stefnt að einhverju markmiði yfir stutt tímabil og til þess að ná markmiðinu er lifnaðarháttum breytt, stundum róttækt. Þegar markmiðinu er náð eru gömlu lifnaðarhættirnir teknir upp og árangurinn sem náðist fljótur að renna viðkomandi úr greipum því að ástand líkamans er afurð lifnaðarháttana.

Það er ekkert að þessari visku í sjálfu sér. Hún er að benda okkur á að að úrræði til lengri tíma fá síður séns þegar skyndilausnir eru annars vegar.

Mig langar að koma með þriðja sjónarhornið á þetta. Kannski þurfa svona átök ekki að vera skyndilausnir sem leggja ekkert til heildarmyndarinnar. Kannski geta átök verið tilraunir sem við lærum af og getum þannig tekið það gagnlegasta úr hverju átaki áfram. Kannski gerum við þetta ómeðvitað eftir hvert skipti.

Síðustu 2 árin hefur þyngd mín aukist meira en ég hefði viljað. Í byrjun árs fór ég í tveggja mánaða átak þar sem ég tók upp slow carb matarræðið, en í því er áherslan á flókin (hægmeltandi) kolvetni á kostnað einfaldra kolvetna. Að loknu átakinu hafði ég náð markmiðinu en ég held að ég hafi lært ýmislegt á ferlinu. Tímasetning æfinga, samsetning próteina, kolvetna og fitu í matnum og svo framvegis.

Að lokum langar mig að benda á Edison sem er vefsamfélag fólks sem gerir alls kyns tilraunir í tengslum við sjálft sig og deilir þeim og niðurstöðunum með öðrum.

Vangaveltur um 5 ára plön

Addi — Thu, 03 Mar 2011 17:05:05 +0000

Plans – mynd eftir Peter Morville
Ég verð 34 ára gamall á þessu ári. Þegar ég var yngri heyrði ég stundum talað um 5 ára plön. Ég heyrði en hlustaði ekki mikið. Þessi 5 ára plön voru fyrir einhvern annan.

Síðan þá hef ég orðið örlítið móttækilegri. Ég hef hugsað “já, það væri kannski gagnlegt að hafa 5 ára plan”. Ég mun auðvitað ekki enda nákvæmlega þar sem ég ætlaði mér, en að minnsta kosti hef ég stefnu. Það er mikilvægt. Það er mikilvægt að hafa stefnu.

Er mikilvægt að hafa stefnu? Maður með stefnu er meira móttækilegur fyrir því sem hjálpar honum að komast í áttina sem hann stefnir og að því leiðir minna móttækilegur fyrir því að fara í aðrar áttir. Sumt af því besta sem ég hef upplifað hingað til hefur komið til án þess að það væri til staðar í planinu. Er það kannski svona gott einmitt af því að það er ekki í planinu?

Hversu klár er sá sem setur stefnuna? Þegar þessi “3 ára gamla útgáfa af þér” setti stefnuna, þá vissi hann ekki allt sem þú veist í dag. Hann bjó ekki í sama heimi og þú býrð í. Sífelld stefnuaðlögun er kannski málið?

Kannski er ekki málið að vera með stefnu. Kannski er mikilvægara að vera með gott sjónarhorn á lífið og þá geturðu tekið þátt í góðum hlutum þegar þeir bjóðast. Þú ert þá ekki svo upptekinn af því að fylgja planinu að þú sérð góðu hlutina sem bjóðast.

Ég er ekki viss. Kannski er ekkert einfalt svar. Kannski er gáfulegt að plana nauðsynlegu hlutina og leyfa skemmtilegu hlutunum að gerast.

Ég er með plan sem nær lengra en 5 ár. Það er nýr einstaklingur í lífi mínu. Arnaldur Kjárr er nýnefndur sonur minn og ætlar að verða stór strákur. Ég ætla að hjálpa til, taka þátt og fylgjast með. Hann ætlar að koma mér á óvart og gera hluti sem voru ekki í planinu mínu.

Ég ætla að prófa að vera með gott sjónarhorn á lífið og hafa stefnuna í rassvasanum. Í bili.

Straumar og krókar

Addi — Sat, 05 Feb 2011 11:19:40 +0000

Cloud vortices off Madeira and Canary Islands – mynd eftir NASA Goddard Space Flight Center

Ég hef gaman af því að ferðast, hvort sem er um landið eða erlendis. Þegar ég ferðast reyni ég að hafa jafnvægi á milli þess að annars vegar skoða það sem mælt er með og hins vegar að skoða eitthvað út í loftið. Þetta á eflaust við um fleira hjá mér. Stundum vill maður vera í straumnum og stundum vill maður finna lítinn krók og uppgötva eitthvað nýtt.

Annars konar ferðalög

Ég er orðinn nokkuð fær í að skima. Í vinnunni fylgist ég með og tek ég þátt í mörgum þráðum (póstur, fundir, innri vefir o.fl.) og þar kemur skimuninn sér vel. Ég þarf að hafa alla anga úti en passa mig að flækja mig ekki of lengi í einhverjum þræðinum, þar sem tíminn er dýrmætur. Það að skipta svona ört um samhengi var svolítið ruglandi fyrst en er núna orðið að vana.
Þegar ég er heima fylgist ég með því sem er að gerast á þeim vettvangi sem ég hef áhuga á. Áskriftir að fréttum, bloggi og spjalli uppfærast með því nýjasta og þyrstur hugurinn drekkur í sig daginn. Skimi skim og stundum svelgist manni á.
Á sama tíma eru tólin til samskipta orðin betri. Hugbúnaðurinn inniheldur meiri virkni, vélbúnaðurinn smækkar og er meðfæranlegri, nettengingar flytja meira á hverri sekúndu og svo framvegis. Það sem hefur hins vegar ekki breyst er það sem er á milli eyrnana á okkur og fjöldi klukkustunda í sólarhringnum.

Ég þarf sífellt að minna mig á að vera ekki bara í straumnum, en að finna stundum lítinn krók og kannski uppgötva eitthvað nýtt.

My GTD contexts

Addi — Wed, 02 Feb 2011 09:30:29 +0000

Sunset at 10,000 feet – mynd eftir fearoflanding

I think it is fair to say that I like patterns and systems (referring to the abstract concept of a system). Getting Things Done (or GTD by David Allen) is one of the systems that I feel complements my thinking/behavior and therefore I’ve been following some of it’s principles for 3-4 years.

Here are a few of it’s principles:

Collect everything (goals, wants, needs, commitments etc) into a single system.
Organize them by project.
Discover the next action to move the projects forward.
Group the actions by context.
Do stuff.
Review your system weekly.
etc.

Anyways, I am not writing this to evangelize GTD, I know that productivity porn is not for everyone. Actually, unless you know and perhaps use GTD, you may not get much from this post.

The context problem

I’ve been using the system for while now, but a facet of GTD has never gelled with me and that is “Contexts”. According to GTD, you create contexts for a physical or mental situation that you commonly do work in and group tasks together by their context. Having done this you now can be more productive by doing a lot of tasks from different projects without switching your context. A popular example is the “Phone” context. One would have a “Phone” context so that one could do a lot of telephone actions in one fell swoop regardless of the project.

This makes sense but I’ve come to the conclusion that me and out-of-the-box contexts simply are a bad fit.

The scope problem

My system of preference to manage my actions is OmniFocus. A nice GTD oriented system that syncs between my computer, my tablet and my mobile phone, but let’s not wander off topic into software evangelism land. Since doing weekly, monthly etc. reviews more consistently I’ve felt that OmniFocus did not help me deal properly with different scopes of things I want to do. “Take out the trash”, “Read Foundation” and “Pay up my student loan” are examples of three things I might like to do, but in regards to priority and the time I can expect them to take, they are wildly different. So when doing my regular reviews,I’ve been wanting to separate the important from the routine.

The solution

There seems to be a correlation with the amount of time I am willing to invest in something and it’s importance to me. Who would have guessed that? So when mentioned to me by my wife the solution seemed obvious. I simply throw away all my unused contexts (computer, car etc.) and replace them with time units. These units of time (day, week, month, etc.) can then be used like buckets for tasks. To use the previous examples: “Take out the trash” goes in the day context, “Read Foundation” takes more than a week and less than a month so I’d choose the month context and “Pay up my student loan” takes more than a year so it gets the years context.

So when doing my regular reviews and beyond, I can now recall a list of stuff that goes beyond a day or a week or a month with a single click/touch. In regards to the “different levels of focus” in GTD (10-50.000 feet) one could see this as the zoom function in Google Maps.

So now, obviously, my productive life is filled with bliss.

Thoughts on iMovie

Addi — Sat, 22 Jan 2011 21:53:46 +0000

Screenshot: I am a missionary – mynd eftir stickwithjosh

I have lately been warming up to the rebooted version of iMovie.

When Apple discontinued iMovie HD for a new app called iMovie in 2007 I, as a user, was a bit shell shocked. To so completely revamp an application and introducing so many new UI metaphores requires the user to do a lot of relearning. My snappy judgement of the app: It had too much suckage going on.

Apple have done some improvements and it seems to be more capable and usable than in it’s initial configuration. Hence my warming up.

Some observations

Digital media is fragile. Importing iMovie 6 HD projects to iMovie 11 is brittle and files are left behind. Apple, I expect more.

iMovie is a basic video editing application. It does not do a lot of things and there are much more capable tools available. For my usual video editing needs, it’s enough. I like things that are just right. Akin to why I prefer text editors to word precessors when editing text.

The iMovie user interface borrows from the iOS platform. I would not be surprised if a future iPad also happens to be a MacBook.

Hvað er í gangi?

Addi — Wed, 17 Nov 2010 20:59:28 +0000

Ég rakst á athyglisvert tól á vafri um netið fyrir nokkru síðan. Tólið heitir Wattson og mælir orkunotkun heimilisins í rauntíma. Svona eins og hraðamælir nema að Wattson mælir vött.

Við höfum það gott á Íslandi þegar kemur að orkumálum. Þrátt fyrir verðhækkanir þá er orkan ódýr og því engir gríðarlegir hagsmunir í því að kryfja notkun sína. Því er auðvelt að taka rafmagni sem sjálfsögðum hlut. Við á Íslandi upplifum ekki oft að það sé rafmagnslaust en í hvert skipti rifjar maður upp hversu mikið af lífsgæðum okkar eru háð rafmagni. Ég hafði því áhuga á að kynnast þessu betur og ákvað því að prófa Wattson. Mestu skipti þó að ég er nörd sem finnst gaman að græjum sem sýna tölur.

Wattson plus transmitter 2 – mynd eftir lwicks_2000

Wattson powered up and going! – mynd eftir lwicks_2000

Við fyrstu sýn lítur Wattson út eins og vekjaraklukka. Lítið box með tölum í rauðum lit nema í staðinn fyrir klukku sýnir hann vattatölu. Orkunotkunin er sýnd í rauntíma, þannig að ef ég kveiki á eða slekk á rafmagnstæki, þá sýnir Wattson hækkun eða lækkun í orkunotkun á innan við sekúndu. Bakhliðin (eða botninn) á Wattson sýnir svo rauðan, bláan eða fjólubláan lit sem segir til um hvort orkunotkun mín sé yfir (rauður), undir (blár) eða á pari (fjólublár) við meðalnotkun mína.

Á þessu augnabliki er ég að nota 1079 vött sem er yfir meðalnotkun minni, enda er kveikt á öllum ljósum á heimilinu og er tónlistin í loftinu.

Að hafa þennan mæli jafn sýnilegan og klukku heima fyrir leiðir svo til þess að maður verður meðvitaðri um hversu mikla orku hvert rafmagnstæki þarf. Til dæmis þarf videótölva heimilisins rúm 45 vött og miðað við verðskrá Orkuveitu Reykjavíkur (11,96 kr. á kílóvattstund) þá kostar það 4.714 krónur að hafa hana í gangi stanslaust í eitt ár.

Með Wattson fylgir svo forritið Holmes sem tengist Wattson og gerir manni kleift að skoða orkunotkun aftur í tímann (þ.e. frá því að mælingar hófust). Nánari upplýsingar eru á vef DIYKyoto diykyoto.com.

Á þessu augnabliki er ég að nota 373 vött…

Augnablik

Addi — Thu, 16 Sep 2010 23:17:06 +0000

white vinyl – mynd eftir maxw

Þegar ég var ungur fór ég reglulega eftir skóla, labbaði niður Laugaveginn og leit í ýmsar verslanir. Ein af þeim var Plötubúðin (nánar um Plötubúðina) við Laugaveg 20. Mér fannst lítið um plöturnar í búðinni en ég heimsótti búðina reglulega til að lesa yfir lista af plötum sem voru ný-útkomnar erlendis. Í mínum heimi gat ég aðeins nálgast þennan lista í þessari verslun. Ég man reyndar ekki eftir því að hafa velt fyrir mér öðrum valkostum. Listinn var í þessari verslun og það var gott.

Markmiðið var reyndar ekki að komast í og lesa listann, heldur að finna eitthvað sem leit vel út. Ef ég fann eitthvað sem vakti áhuga minn, þ.e. ef ég sá eitthvað sem ég hélt að gæti verið þess virði að eiga, þá lagði ég inn pöntun. Gott ef ekki að ég hafi orðið að borga smá með pöntuninni, svona til að sýna að mér væri alvara.

Þá hófst biðin. Reynslan reyndi að kenna mér að búast við 2-4 vikna biðtíma, en óskhyggjan var sterkari og ég hringdi oft viku síðar og spurði um plöturnar. Stundum var ég heppinn. Þegar sendingin var komin þá fór ég með næsta strætisvagni Kópavogs sem átti leið niðrí miðbæ Reykjavíkur, sótti plöturnar, fór heim, inn í herbergi og hlustaði á. Stundum voru þær góðar.

Magnað hvað sumir hlutir gjörbreytast á stuttum tíma.

“bloggið” á mbl.is

Addi — Mon, 22 Mar 2010 10:41:23 +0000

Það hefur oft verið rætt í mínum bakgarði um blogg þjónustu mbl.is og áhrifin sem hún hefur haft á blogg kúltúr Íslands. Umræðan er oft á þann veginn að “moggabloggið hafi komið óorði á bloggið”. Breytingar á blogg venjum fólks eiga sér eflaust flóknari útskýringar (m.a. tilkoma Facebook) en það er einn punktur sem mig langar að draga fram.

Blogg þjónusta mbl.is er að stórum hluta kommentakerfi á fréttir mbl.is. Til þess að geta kommentað á fréttir á mbl.is þá þurfa notendur að skrá blogg. Með þessari kröfu varð til nýr hópur af bloggurum. Fjöldi fólks sem aldrei hefði annars haft frumkvæði fyrir því að stofna og viðhalda bloggi.

Ég ætla ekki að fara í djúpar vangaveltur um hvað telst blogg og hvað ekki. Ég veit þó að komment eru ekki bloggfærslur.

A simple solution

Addi — Sat, 26 Sep 2009 10:55:42 +0000

Traditionally, files get timestamps on creation and modification. Which is pretty helpful when using search filters to narrow down to a particular date.

It’s easy to think that these date attributes are telling you when you created/modified your document (be it music, text document, image etc), but in fact they are telling you when a certain file on your hard drive was created/modified. These attributes are fragile and sometimes get cleansed on some types of copying.

A simple solution to this issue if you want to preserve a documents creation date is to type it in the file name. “vacation.jpg” becomes “20060807 vacation.jpg”.

Just thought I’d mention the obvious.
Anyone got an alternate solution?